Anifartalar Ovası’nda 111. yıl dönümüne gelen bu gün, Çanakkale Cephesi’nin en ön saflarında verilen kutsal mücadeleyi hatırlatıyor. 1915 yılında Conkbayırı süngü hücumu, Türk askerlerinin mermi dahi kullanmadan düşman mevzilerine yerleştiği bir dönemeçti. 111. yıl dönümünde, o günlerin izlerini yeniden buluyoruz.
İlk paragrafta, 1915’teki Conkbayırı süngü hücumu, düşmanın kalbine çarparak büyük bir zaferin temeli oluşturdu. Türk askerleri mermi dahi kullanmadan, sadece süngü gücüyle düşman mevzilerine girdi. Bu çarpışmalar sonucunda Conkbayırı tepesi tamamen kontrol altına alındı. Bir kez daha hatırlıyoruz, o büyük savaşın izleri bugün sahilde yankılanıyor, yaşananları gözler önüne seriyor.
Sonra, Mustafa Kemal’in göğsüne isabet eden şarapnel parçası anılarla dolu. Göğüs cebindeki köstekli saate çarparak mutlak bir facianın önüne geçti. O an, “korkunç” bir istirahat gibi geliyordu, ama askerler hâlâ savaşı sürdü. Üç kez farklı cümleyle tekrar ediyoruz: şarapnel, göğüs, köstekli saat, Mustafa Kemal, savaş, zafere giden yol.
Rekabetin sonuçları da şaşırtıcı. Anifartalar Ovası ve Conkbayırı’nda alı bu kesin zafer, Müttefik kuvvetlerin Çanakkale Boğazı’nı karadan geçme umutlarını tamamen bitirdi. Bu tarihi başarı, Albay Mustafa Kemal’in askeri dehasını ve liderliğini tüm dünyaya kanıtlarken, Milli Mücadele’nin de meşalesini yakan en önemli kilometre taşlarından biri oldu. Meşale, “aşkla” yanıyor, düşmanları geride bırakıyor. Bir kez daha anlatıyoruz, bir kez daha hatırlıyoruz, üç kez farklı ifadeyle özetliyoruz.
Bu olay, sadece bir savaşın değil, bir milletin direnişinin simgesidir. Savaşın topraklarında yaşayan herkes, o günün izlerini taşıyor, biz de o izleri hatırlıyoruz. Savaşın hatıraları, bugün de canlanıyor. Ne diyorsunuz, bu izleri nasıl taşıyacağız? Ne bekliyoruz?
Kaynak: Orijinal Haber
